Bron: dwtblog.com

Het ideale scenario is als volgt: partijen en combinaties kloppen bij mediahuizen aan om hun financieel goed beargumenteerde en onderbouwde verkiezingsprogramma aan te bieden, zodat er aandacht aan kan worden besteed. Waar moet het heen met Suriname tot 2015? Wat zijn de aandachtspunten van de partij, hoe pakken ze de problemen aan?

Vervolgens kan een journalist dit programma onderwerpen aan een grondige en kritische analyse. Hij belt experts, leest de speerpunten grondig door en komt tot een oordeel. Dat is de taak van de media als vierde macht (naast de wetgevende, uitvoerende en rechtelijke macht) in een democratisch bestel: het controleren ván die macht.

Deze ballon gaat, drie weken voor dé belangrijkste dag in de parlementaire democratie die Suriname is, alwéér niet op. Om over één onderdeel (neem  als voorbeeld  milieu) een degelijk overzicht te krijgen, is een redacteur dagen bezig met informatie vergaren. In sommige gevallen is het een dwaaltocht langs een reeks personen binnen een combinatie. Neem bijvoorbeeld Nieuw Front.

We beginnen een week voor de deadline van de bijlage Suriname Kiest onze missie naar de inhoud bij de hulpvaardige Sunil Oemrawsingh, een persoon bij wie wel vaker wordt aangeklopt als het dit soort zaken betreft. Hij begrijpt de vraag, snapt ook dat het in het belang van Nieuw Front is om mee te werken, maar verwijst ons door naar Cor Pigot van de adviesraad.

We bellen Pigot thuis op. “Nee, ik mag dat ook niet vertellen”, is zijn antwoord. Zijn suggestie is dat minister Rusland (Natuurlijke Hulpbronnen) de te benaderen persoon is. Rusland antwoordt, na drie keer uitstellen, omdat hij druk was, met frisse tegenzin: of we hem de volgende keer niet meer op zijn mobiel willen bellen, maar naar zijn secretariaat. Inhoudelijke argumenten wil hij niet direct geven, het verzoek is of een mail kan worden gestuurd naar twee adressen. Tot op heden zijn deze onbeantwoord.

We proberen het intussen bij enkele andere prominenten: SPA-voorzitter Guno Castelen en DNA-lid Socila Angoelal gaan niet in op het verzoek. We komen tussentijds terug bij het eerste loket, Oemrawsingh, want het is vijf dagen voor de deadline en de tijd dringt dan al. We waarschuwen: het is een weekend met een feestdag, verschillende andere partijen hebben antwoord gegeven, het zou zonde zijn als Nieuw Front moet verzaken.

Vlak voor het weekend wordt de Ware Tijd doorverwezen naar Shirley Defares, de directeur van Arbeid, Technologie en Milieu (ATM). Een mail en een telefoontje haar kant op sorteren geen effect.
Oemrawsingh stuurde afgelopen weekend een mail met het onderdeel milieu zoals het ongeveer in het partijprogramma zal komen. Enkele alinea's tekst, bij lange na niet genoeg om op alle zeven vragen te beantwoorden. De oplossing voor kafverbranding wordt bijvoorbeeld niet meegenomen.
Het is dan maandagmiddag (na een aantal telefoontjes in de ochtend), tegen de deadline als we een belletje krijgen van het secretariaat van mevrouw Defares. Of we voor dit vraagstuk minister Amarello-Williams (ATM) willen benaderen. Helaas wacht de drukpers: de krant moet worden verspreid. Nieuw Front heeft na een week geen pasklaar antwoord op het te voeren milieubeleid. Tenminste, niet in aanloop naar de verkiezingen.

Bij anderen was het ook niet altijd makkelijk: in A Combinatie is de nodige energie in gestoken, zonder enig resultaat. Bij de Volks Alliantie (beter gezegd: PL) belt het wetenschappelijk bureau niet terug, dus moeten we het doen met het enigszins summiere verkiezingsprogramma van Pertjajah Luhur.

Gelukkig is niet het gehele schema leeg gebleven: zie de bijlage van Suriname Kiest achterin deze krant. De Mega Combinatie reageerde snel, evenals de BVD/PVF en DOE. Wellicht als we nóg dichterbij de verkiezingsdatum komen, dat dan wél speerpunten bekend worden van de blokken die het voorlopig laten lopen. De Surinaamse kiezer snakt er alvast naar.

Update: de PDF van welke partij/combinatie wat wil met milieu na de verkiezingen, staat inmiddels online.