8 maart, de Internationale dag van de vrouw, wordt door vrouwen en vrouwengroepen over de hele wereld herdacht en wordt in steeds meer landen uitgeroepen tot nationale vrije dag. In de laatste jaren heeft de groeiende nationale en internationale vrouwenbeweging ertoe bijgedragen om de vrouw het middelpunt te maken voor gecoördineerde pogingen om de rechten van vrouwen en hun participatie in het politieke en economische proces op te eisen.

Kijken we om ons heen, dan merken we dat met betrekking tot de positie van de vrouw wereldwijd en in het bijzonder van die in Suriname, er nog veel moet gebeuren. Terwijl de Surinaamse vrouw  ten opzichte van anderen in moeilijke delen van de wereld redelijke ontwikkelings en overlevingskansen heeft, ervaart ze dat stijgingen van de kosten van levensonderhoud toenemen. Het wordt steeds moeilijker voor de doorsnee vrouw- vaak genoeg alleenstaand- om rond te komen. De toename van de prijzen van basisvoorzieningen, samen met de stijgende kosten van nutsvoorzieningen en karrige lonen leidt tot honger en toenemende armoede onder vele Surinaamse vrouwen en hun gezinnen. De uitdagingen om deze situaties te verbeteren zijn enorm groot. Maar zoals ik altijd zeg, we hebben genoeg potentie.

Van overheidswege zullen er dringende en passende maatregelen moeten worden getroffen om de armoede te verminderen en zo de situatie van kansarme vrouwen te verbeteren. Het is welliswaar bekend dat armoede niet op zichzelf staat maar vaak een gecreeerd door een  combinatie van het ontbreken van belangrijke ondersteunende faciliteiten en optimale benutting van economische kansen. We zullen daarom vooal moeten pleiten  voor investeringen in gespecialiseerde programma's voor meisjes en vrouwen. Opleidingen en trainingen om ze in staat te stellen financieel onafhankelijk te worden en bij te dragen tot de ontwikkeling van zichzelf en hun gezinnen.

Vrouwen verdienen bijzondere aandacht en moeten versterkt worden om de uitdagingen van deze tijd het hoofd te kunnen bieden. In de afgelopen periode hebben een een aantal vrouwen en vrouwen organisaties zich daarvoor ingezet.

In dit kader gedenken we mevrouw Joyce Ooft, Alfriede Baarn- Dijksteel, Juanita Altenberg die ons in de afgelopen tijd zijn voorgegeaan maar hebben gestreden en noeste arbeid hebben vericht om de positie van de Surinaamse vrouw te verbeteren. Zo gedenken ik ook onze First lady mevrouw Liesbeth Venetiaan, Asha Mungra, Yldiz Beighle, Jenny Simmons, Ruth Wijdenbosch en andere vrouwen maar ook  mannen in de voorste en achterste linie van de politiek, media, vakbewegiging en maatschappelijke organisaties die deze strijd voort zetten.
Maar ook leerkrachten, verpleegsters, schoonmaaksters, vrouwelijke marktventers, huismoeders, alleenstaande moeders en jonge vrouw die zich inzetten voor de ontwikkeling van zichzelfs, onze kinderen en het volk.

Het spreekt voor zich dat mannen en vrouwen in elk opzicht, samen en gelijkwaardig, optrekken. Het enige wat niet in balans hoeft is de aandacht, investering en liefde die onze meisjes en vrouwen meer verdienen in de ontwikkeling van zichzelfs en hun omgeving.  Een bezinningsvolle dag toegewenst

Melvin W. J. Bouva